>>>

Uitgeput ego

Ego

Grijp je wel eens naar een vet brok chocola of een zak chips, terwijl je juist zorgvuldig op je eetpatroon aan het letten was? Schiet je uit je slof na je een lange dag te hebben ingehouden op het werk? Kwestie van ego depletion. Deze term kwam ik de afgelopen tijd een paar keer tegen. Kan het een rol spelen tijdens veeleisende bijeenkomsten?

Wilskracht kost energie
Een inspanning van wilskracht of zelfcontrole is vermoeiend. Letterlijk. Als je jezelf ergens toe moet zetten, kost dat energie. Je bent daarna minder in staat op een ander front jezelf wederom in de hand te houden. Ego depletion doorkruist verschillende typen zelfcontrole. Mensen die bijvoorbeeld een tijdje gezond voedsel moeten kiezen terwijl er chocola en ander lekkers voor handen is, presteren daarna slechter op een cognitieve taak waar ze opnieuw hun best voor moeten doen.

Motivatie en suikers
Een uitgeput ego is iets dat je kunt overwinnen. Door jezelf opnieuw te (laten) motiveren, neemt de neiging tot wilskracht weer toe. Nog interessanter, zelfcontrole schijnt tot extra verbranding van suikers te leiden. Als je die suikers weer aanvult, kun je weer een poosje streng zijn voor jezelf.

Redelijk blijven
Met andere mensen omgaan en enigszins redelijk blijven, vergt ook zelfcontrole, dunkt me. Kan het zijn dat uitgeputte ego's een rol spelen tijdens bijeenkomsten? Bijvoorbeeld dat daarom ingehouden emoties pas in de loop van een gesprek de kop opsteken? Of dat de inzet tijdens die laatste opdracht van een workshop te wensen overlaat? Niet ondenkbaar. De oplossing lijkt niet ingewikkeld: tussendoor een sportdrankje met de juiste suikers. Want dat, zo laat onderzoek zien, maakt verschil.

/MB