>>>

Infomania en knooppunten

Meer informatie, meer contacten
We hebben steeds meer informatie tot onze beschikking en staan met steeds meer mensen in verbinding. Een gemiddelde werknemer die tussen 1950 en 1980 een baan had op de boekhouding van een middelgroot bedrijf had om allerlei redenen een veel kleiner netwerk dan iemand met een vergelijkbare loopbaan nu: mensen wisselen sneller van baan, de structuur van bedrijven verandert sneller, bijscholing vindt vaker plaats, de interactie tussen afdelingen is gegroeid – allemaal voeding voor het netwerk. Deze ontwikkeling zegt uiteraard niets over de intensiteit van onze contacten, maar wel over het mogelijke aantal.

Versnippering
Communicatietechnologie heeft de mogelijke contacten van iedereen verder vergroot, en biedt ook steeds meer mogelijkheden om informatie te ontsluiten. Kortom, naast de groei van het informatie-aanbod is er ook een toename van onze netwerken, en van de kanalen waarmee we netwerken en informatie ontsluiten. Maar het lijkt erop dat al die hulpbronnen zo versnipperend werken, dat ze ons handelen eerder remmen dan ondersteunen. Onderzoek bij Intel illustreert dat: het groeiende mailverkeer heeft een negatief effect op de productiviteit van medewerkers. Mail domineert de werkdag en leidt tot voortdurende onderbrekingen, concentratieverlies en werk dat niet wordt afgemaakt.

Knooppunt

Sleutelmomenten
Mannen met plannen zoekt naar strategieën in de strijd tegen ‘infomania’, onder andere in de vorm van visualisaties en het vergroten van de ontvankelijkheid. Een nieuwe denkrichting is het knooppuntprincipe: het gedoseerd verbinden van hulpbronnen. We zien knooppuntbijeenkomsten als voorafbepaalde sleutelmomenten voor organisaties of beleidstrajecten. In de aanloop naar die bijeenkomsten worden alle informatie, mensen en bevoegdheden bij elkaar gebracht. Er wordt voldoende tijd en ruimte geboden – indien nodig langer dan een dag – om daadwerkelijk tot handelen te komen. En alles mag dan uit de kast – qua werkvormen, kanalen, zintuigen en beleving. De basisgedachte is: liever een aantal van dergelijke knooppunten per jaar – gedoseerd en intensief, dan een grote reeks versnipperde activiteiten die niet tot een punt komen en de infomania uiteindelijk vooral verder versterken.

/RR